Συνέντευξη στην Hellenic Mail

Πώς ορίζεται η τέχνη σε µια εποχή κρίσης; Υπάρχει µεγαλύτερο ενδιαφέρον ή πλέον ο κόσµος ενδιαφέρεται για τα βασικά;

Θα πρέπει να κάνουµε διαχωρισµό εδώ, και αφορά το χρηµατιστήριο της τέχνης και τον καλλιτέχνη και το έργο του. Το χρηµατιστήριο της τέχνης έχει τους δικούς του οικονοµικούς νόµους και είναι τόσο άριστα οργανωµένο ώστε η πορεία του να είναι µόνο ανοδική, εποµένως για ευνόητους λόγους δεν το αγγίζει µια εποχή οικονοµικής κρίσης. Από την άλλη υπάρχει ο καλλιτέχνης, ο οποίος βρίσκεται σε διαρκή αντιπαράθεση ή σύνθεση µε τον εαυτό του προσπαθώντας να καταλάβει την έννοια της ζωής και να επικοινωνήσει ή να αποµονωθεί από το περιβάλλον του δηµιουργώντας. Εποµένως, ούτε αυτός θα ενδιαφερθεί για µια εποχή «οικονοµικής κρίσης».

Η τέχνη λειτουργεί ως αντίδοτο στην κρίση; Αν ναι, µε ποιον τρόπο;

Στην Ελλάδα το κοινό δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την τέχνη. Εποµένως θα αναφερθώ µόνο στους συλλέκτες οι οποίοι µε το πρακτικό µυαλό που διαθέτουν µπορούν να βρουν σηµαντικά έργα σε προσιτές τιµές.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι αυτή την εποχή, πράγµατι, κυοφορούνται πολλά πράγµατα, στον τοµέα της τέχνης. Ωστόσο, µέχρι στιγµής, δεν έχουµε δει κάποιο καινούργιο ρεύµα, κάτι που να αποκρυσταλλώνει µια εποχή ή να αποτελεί πρόταση για µια εποχή. Ποια είναι η δική σας γνώµη;

Τίποτα από αυτά που συµβαίνουν δεν τα είχαµε υποπτευθεί. Η εποχή που ζούµε είναι µεταβατική, εποµένως είναι νωρίς για να έχουµε άποψη. Το σίγουρο είναι ότι πάντα δηµιουργούνται καινούργια πράγµατα απλά δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι φορείς και ειδικοί ώστε να τα διαχειριστούν για το όφελος και τη γνώση του φιλότεχνου κοινού.

Πόσο εύκολο είναι για έναν καλλιτέχνη να σπάσει τα ελληνικά σύνορα και να γίνει αποδεκτός ευρύτερα από το διεθνές φιλότεχνο κοινό; Γιατί, για παράδειγµα, ο Χατζηδάκης ο Θεοδωράκης, αλλά και άλλοι συγγραφείς, ποιητές, µπόρεσαν να αναγνωριστούν διεθνώς, ενώ σήµερα δε βλέπουµε κάτι αντίστοιχο;

Είναι πολύ εύκολο πλέον το έργο ενός καλλιτέχνη να περάσει τα ελληνικά σύνορα και να ταξιδέψει παντού. Μόνο που αυτό πρέπει να το κάνει ο ίδιος ο καλλιτέχνης εφόσον τα κυκλώµατα και οι κλίκες που χειραγωγούν το χώρο της τέχνης στην Ελλάδα δεν λειτουργούν αξιοκρατικά.

Τι σας εµπνέει περισσότερο, όταν ζωγραφίζετε; Ποιος είναι ο κινητήριος µοχλός της έµπνευσής σας;

Η έµπνευση είναι προσωπική µου υπόθεση. Δε µπορώ να κάνω τίποτα άλλο από το να δηµιουργώ. Έτσι ζω.

Για ένα µεγάλο χρονικό διάστηµα, το πάθος, τα πάθη, ήταν ταµπού τόσο για τον καλλιτέχνη όσο και για τον πολιτικό, το συγγραφέα, τον επαγγελµατία. Υπάρχει άραγε ζωή χωρίς πάθος, αλλά και πάθη και πώς αυτό λειτουργεί, θετικά ή αρνητικά, στην τέχνη;

Ο καλλιτέχνης χωρίς πάθος δε λειτουργεί. Κατά συνέπεια δε µπορεί να δηµιουργήσει.

Βλέπουµε πάρα πολλά τούρκικα στις ελληνικές τηλεοράσεις. Είναι άραγε η οικονοµική αδυναµία των καναλιών που οδηγεί σε αυτήν την κατάσταση ή υπάρχουν και άλλοι λόγοι;

Λυπάµαι δεν έχω άποψη διότι δεν έχω τηλεόραση.

από την hellenic mail 

Advertisements
%d bloggers like this: